politieke partijen laten creperen uit eigen politiek electoraal belang.

19-9-2008

Rajendra Prashad uit Nepal,

Bio-ingenieur waarvan zijn diploma's gehomologeerd zijn door de Vlaamse Gemeenschap.

Kan onmiddellijk beginnen te werken voor de veredeling van zaden en bijdragen aan onze welvaart.Wordt door zijn vrienden van het intercultureel netwerk uit Gent als omschreven als  een poëet, en vechter, die vele etappes van de voettocht voor regularisatie meewandelde, een eerlijke man, die nooit zwartwerk wou aanvaarden, omdat hij nooit iets illegaal wou doen...

lees meer www.rechtopmigratie.be

En Nicole Ngama uit Congo

Zo kunnen we zeer vele verhalen vertellen. Bijvoorbeeld dat van Nicoles Ngama uit Congo, vader en moeder verloren op haar twaalfde, ingelijfd met geweld bij het leger van Kabila en gevlucht naar Zambia. Zo verder gevlucht naar Belgie, asiel gevraagd en niet gekregen. Een eerste keer in hongerstaking gegaan in het klein kasteeltje waar er met geweld een einde werd aan gemaakt en de mensen in het militair ziekenhuis onder dwang voedsel werd toegediend. Nadien werkte ze als vrijwilligtser in een ouderlingentehuis. Ze overleefde van zwartwerk zoals alle mensen zonder papieren. ook zij is meer dan een derde van haar lichaamsgewicht kwijt en is er erg aan toe.

Een zovele anderen.....

Bemerking: bijna alle hongerstakers in het huis Amarica-Latina waren ook bij de hongerstakers van de Begijnhofkerk. Er was teveel volk daar en zij gingen weg. Waren ze gebleven hadden ze nu een verblijfsvergunning gehad.

Toch blijven we hopen op een mirakel !

Lees meer en bekijk de foto's vroeger en nu van Rajendra en anderen op www.rechtopmigratie.be

Met droefheid maar toch de beste groeten

Pol Van Camp

Open brief aan de Voorzitters van Open-VLD, CD&V, Nv-a, Sp-a, Vl.- Pro.

Mevrouw en Mijnheer de Voorzitter,

Sinds 31 augustus ontvangt u bijna dagelijks mijn mail over de toestand van de hongerstakers, de redenen waarom ze zo'n extreme actie voeren en de argumenten waarom ze wel moeten geregulariseerd worden.

Nog geen enkele keer hebt u zich gewaardigd om te reageren of om uw standpunt bekend gemaakt laat staan dat u zich de moeite getroost hebt om u te komen informeren en de toestand met eigen ogen te komen vaststellen.
Oei, wat durf ik nu aan zo'n belangrijk iemand als een voorzitter vragen? Ik zou toch moeten beseffen dat ze andere belangrijke dingen te doen hebben dan zich om de mensen te bekommeren. Het gaat bovendien om de meest verstotenen en het zijn maar vluchtelingen zonder stemrecht. Ik moet toch ook beseffen dat dat Lijst De Decker jullie daarop zal pakken .... Neen, ik begrijp in deze niets!
Er is geen enkel excuus om mensen onterecht en onmenselijk te behandelen en om ze te laten lijden en sterven ?

Dat je eens stoer wil doen om wat stemmen te winnen tot daar toe. Dat je ze eens een tijdje in hongerstaking laat kan ik ook nog begrijpen maar dat je daarvoor mensen laat creperen gaat elk redelijk menselijk wezen zijn verstand te boven. Jullie verstand blijkbaar niet. De conclusie is daarom vlug getrokken. Meer en meer begin ik te begrijpen  waarom zelfs liberale, christen democaten, socialisten en Progressieve mensen een foert stem uitbrengen, al zal het de zaak van de vluchtelingen  nog meer schaden.

Politici zullen het graag hebben over de hongerstaking als actiemiddel en niet over de oorzaken waarom men tot een hongerstaking overgaat en zeker niet over datgene wat de politici hadden moeten doen en niet doen.

Toch nog even uw geheugen opfrissen:
- Zelfs het actiemiddel hongerstaking is legaal, democratisch en veroorzaakt alleen schade aan zichzelf.
- Jaren betogen en pleiten organisaties, het middenveld en de mensen zonder papieren voor een rechtvaardig asiel en migratiebeleid met een regularistiebeleid dat niet stoelt zoals nu op willekeur.
- Jaren bezochten we de verschillende partijen die, buiten de Open-Vld misschien, allerlei beloften deden.
- Dan kwam er een regeerakkoord met bepaalde nieuwe mogelijkheden voor een grote regularisatie, maar men wil het niet uitvoeren.
- Alle klassieke actiemiddellen zoals manifestaties, petities, bezettingen of cirkels van de stilte enz... hielpen niet.. alleen enkele hongerstakingen zorgen voor papieren
- Daar bovenop kwam de ongelooflijke willekeur bij regularisaties, bij de opsluitingen en bij de uitwijzingen.
- Mensen moesten jaren wachten op een antwoord, soms tot 8 en 10 jaar en werkten ondertussen, meestal uitgebuit.. Velen werkten zelfs officieel ondanks het feit dat ze illegaal waren. Ze betaalden belastingen en RSZ ( ook een hongerstaker is in dat geval)

In zo'n klimaat van angst en stress moesten de vluchtelingen overleven, het is om gek van te worden.
Sommigen konden dit niet meer aan en gingen in hongerstaking omdat ze hoopten op deze manier een verblijfsvergunning te bekomen en te kunnen beginnen aan een echt menswaardig leven. Vele hongerstakers ontvingen zo een verblijfsvergunning.
Nog geen twee maanden geleden kregen de mensen in de Begijnhofkerk een witte kaart, een verblijfsvergunning omwille van hun gezondheidssituatie na 55 dagen hongerstaking.
Iedereen had gehoopt dat er onmiddellijk een  toepassing zou komen van het nieuwe regeerakkoord. ( voor ons nog onvoldoende en onrechtvaardig, maar het zou een grote groep al regulariseren en hopelijk hongerstakingen voorkomen )
Neen, onze hoop in de politici was ijdel.
Nu zijn deze mensen in Elsene er na 74 dagen veeeeeeeeeeel erger aan toe en nu geldt die wijsheid niet om de mensen te regulariseren omwille van gezondheidsredenen.

Als we dit alles overlopen, wie is dan aansprakelijk dat deze mensen verder  in hongerstaking blijven
Riskeren de mensen hun leven? Neen, want ze hadden er geen. Ze kunnen alleen een nieuw leven winnen dat is de reden waarom ze niet stoppen.

Mevrouw en Mijnheer de Voorzitter, ik heb vele vragen maar stel u de voornaamsten tot besluit.

- Waarom ontbreekt u de moed  om zich van de toestand te komen vergewissen en om met de mensen te praten? Hebt u schrik om met hun leed geconfronteerd te worden en dat u zou besluiten om toch iets te doen?
- Waarom kregen de mensen van de Begijnhofkerk en vele andere hongerstakers  een verblijfsbergunning en deze niet?
- Waarom hebt u niet de moed om minister Turtelboom te dwingen ONMIDDELLIJK een oplossing aan te
bieden en waarom wacht u om te reageren tot er doden vallen? 

Graag zou ik hierop een antwoord krijgen. Ook de bevolking heeft recht op uw standpunt. Het zou u bovendien sieren als u de moed had om uw antwoord in het gezicht van de hongerstakers te komen vertellen.

Sorry dat ik wat scherp ben, maar wat had u verwacht als u hier in stilte al die weken bij de mensen zit en ze elke dag verder ziet aftakelen. En toch hebben ze noch de kracht en de moed om vastbesloten verder te gaan tot ze hun gerechtvaardigde eis, een witte kaart voor een menselijk leven, hebben bekomen.
Het zijn prachtmensen, ik zal ze daarom, met veel pijn in het hart,  blijven bijstaan en steunen.
Hopelijk hebt ook u nog een greintje menselijkheid en rechtvaardigheidsgevoel en zorgt u dat ze het komend weekend niet meer moeten lijden of sterven.
Bedankt

Bedroefde groeten
Pol Van Camp

PS: Ik stuur deze brief om nogal duidelijke redenen niet naar VB of LDD. Ook niet naar Groen omdat die wel ter plaatse komen, wel eisen dat er een oplossing komt voor de hongerstakers en daar wel actie voor voeren.

---

Persmededeling
15-9-2008

Mensen glijden in stilte af naar de dood.
Hongerstakers voor een menswaardig leven, aan hun 70 ste dag. 
Niemand reageert, ook de grote organisaties niet, maar niemand zal later kunnen zeggen

" ik wist het niet !"

We hebben er de twee laatste weken elke dag in alle toonaarden en in alle stijlen over geschreven.
De dokters gaven een mededeling uit dat ze het niet maar aankunnen, de begeleiders zijn eveneens ten einde raad en weten daarom niet meer welke woorden of superlatieven te gebruiken voor deze onmenselijke toestand. Alleen de minister en de regering discussiëren rustig voort alsof er niets aan de hand is; ze denken alleen aan zichzelf en hun postje.
Toch zal ik elke dag blijven getuigen van de ramp die zich in Elsene afspeelt onder de ogen van de verantwoordelijke minister en van de regering en met de stilzwijgende instemming van van de meeste parlementsleden en beleidsverantwoordelijken in dit land.
Om dit te kunnen doen met een helder hoofd en de nodige kracht heb ik mijn hongerstaking stop gezet. Ik blijf de hongerstakers nochtans dag en nacht bijstaan.

In een gebouw van de ULB, avenue Buyl nr 127 te Elsene bevinden zich 85 mensen in een groot herenhuis op mekaar gepakt. Ze liggen er dag en nacht bijna roerloos bij en glijden in stilte maar zeker naar hun dood. De rapporten van de dokters laten niets aan de verbeelding over en de overheid werd ingelicht.
In het America-Latina huis in Elsene, Collegestraat nr  27 liggen er 9 mensen die weliswaar comfortabeler gehuisvest zijn maar daar tegenover al 70 dagen in hongerstaking zijn en waarvan de toestand even erg is.
Zelfs als er vandaag een oplossing komt zullen de meesten van deze mensen levenslange gevolgen ondervinden van deze aftakeling. Sommigen zullen psychiatrische hulp nodig hebben. Op dit ogenblik zijn er weer vier mensen afgevoerd naar het hospitaal.
Een hongerstaker werd nu al doorverwezen naar een psychiater. Het zal natuurlijk niet blijven duren.

Terwijl ik dit schrijf zie ik in mijn directe omgeving een Afrikaan-bouwvakker, een Iranees-elektricien, een houtbewerker-Braziliaan en een bio-ingenieur uit Nepal liggen. Deze laatste zijn universitaire diploma's zijn door de Vlaamse overheid gehomologeerd. Zijn droom was om na het ontvangen van een verblijfs- en werkvergunning onderzoek en praktische toepassingen te doen voor zaadveredeling.
Hun dromen zullen waarschijnlijk niet uitkomen. Ofwel zal minister Annemie Turtelboom koppig het been stijf houden en dan zullen deze mensen eerstdaags, niemand weet wanneer, overlijden. Ofwel blijft ze te lang wachten en geeft ze te laat een verblijfsvergunning en dan zullen deze mensen zware blijvende letsels hebben. Dat zal onze gemeenschap dan geld kosten in plaats dat ze kunnen bijdragen aan onze sociale zekerheid en onze welvaart. Ze zullen dan moeten verzorgd worden en onderhouden worden door het OCMW. Niet alleen is dit onmenselijk, het is ook onbegrijpelijk.

En waarom laten de minister en de regering deze mensen creperen? Waarom? Niet omdat ze iets onwettigs doen want dan zouden ze worden gearresteerd. Een hongerstaking is een legaal en democratisch middel. Niet omdat de minister hen de gevraagde verblijfs- en werkvergunning niet wettelijk kan geven. Ze kan dit wel en heeft dat onlangs aangetoond door dezelfde vraag aan de hongerstakers van de Begijnhofkerk toe te staan. Zeker nu de hongerstakers zo lichamelijk afgetakeld zijn en waarschijnlijk levenslang gezondheidsproblemen zullen hebben, kan ze dat zelfs een verblijfsvergunning om medische redenen geven onder art 9.ter.van de wet

Waarom laten de minister en de regering deze mensen dan verder lijden en sterven? Omdat ze alleen denken aan hun eigen postje en bang zijn van de kritiek die hun beslissing kan opleveren.
Natuurlijk zal de minister aangevallen worden en worden verweten dat ze capituleert voor chantage. Dat verwijt houdt nochtans geen steek, zeker niet meer in de toestand waar we nu zijn. Bovendien vragen we ons af of de kritiek minder zal zijn door langer te wachten of op het ogenblik als er doden vallen Om de schuld van zich af te schuiven draait men de zaken om en probeert men de hongerstakers verantwoordelijk te stellen door te zeggen dat het hun keuze is. Neen, het is omdat het beleid faalt ( zie de verklaringen van het FAM, de dokters, de balie van advocaten, het onderwijs enz...) dat mensen tot wanhoopsdaden zijn overgegaan. De schuld ligt daarom bij de overheid, in het bijzonder bij de minister van asiel en migratie. Hongerstaken was geen vrije keuze voor deze mensen. Zij kiezen voor het leven, een menselijk leven, en daarvoor willen ze zulke grote risico's nemen. Natuurlijk begrijpen politici dit niet, zij hebben geen onmenselijk leven, integendeel.

Ook wij zijn de wanhoop nabij en dat geldt ook voor de duizenden mensen zonder papieren. Stilaan zal het uit de hand lopen. Ikzelf en zovele andere vrijwillige begeleiders en steunverleners van de mensen zonder papieren met mij, hebben steeds onze verantwoordelijkheid opgenomen om alles ordelijk en in kalmte te laten verlopen. Als het binnenkort misloopt zal het wel de verantwoordelijkheid van de regering zijn. Ik zal de kracht en de zin niet meer hebben om tussen te komen.

Opnieuw doen we een oproep aan de minister, de regering, alle politici en alle beleidsverantwoordelijken in dit land om NU, onmiddellijk
tussen te komen opdat er een einde komt aan dit drama. Wat zich nu afspeelt onder de ogen van iedereen is een humane gemeenschap en een democratie onwaardig. We zullen later niet kunnen zeggen: "we wisten het niet"
Vanaf morgen zullen we ook de internationale pers bijeenroepen en om ze in te lichten en om te vragen of ze komen kijken naar deze ellendige en onmenselijke toestanden.
We hopen uit de grond van ons hart dat er in de komende uren een oplossing voor de hongerstakers uit de bus komt en de minister in de eerste plaats aan de mensen zal denken in plaats van aan zichzelf. De hongerstakers verdienen een menselijk leven.

Pol Van Camp
0495-80.31.67

---

12-9-2009

Beste,

Dit is geen persmededeling maar gewoon om jullie te informeren dat het met de hongerstakers in het algemeen verder achteruitgaat na 67 dagen in het huis America- Latina en  62  dagen in ULB.
Bij deze laatsten is het nochtans dramatisch en angstaanjagend. Een journalist is er zelfs met tranen in de ogen buitengekomen.

De mensen liggen daar in kleine kamertjes opeengepakt onder een deken, roerloos, precies te wachten op de dood. Iedere politici, elke verantwoordelijke en elke journalist zou dit dat zeker moeten zien om te beseffen wat er hier in deze eeuw, in een democratisch land onder onze ogen gebeurt. De meeste hongerstakers daar, zijn ook geestelijk nu al een wrak.
Velen onder hen zijn er na zoveel dagen natuurlijk erg aan toe. Een zevental hun hartslag is gedaald naar 40 à 45 bij de controle vandaag door de dokter. Die kunnen normaal binnen enkele dagen sterven.  
Mijn verstand is te klein om te kunnen snappen dat bijna niemand het voor deze verstotenen opneemt. ( Het gaat hier over mensen ! )
Hopelijk is minister Annemie Turtelboom groothartig genoeg om onmiddellijk voor een oplossing.

Groeten

Pol Van Camp

---

11-9-2008

Dag Mijnheer de Eerste Minister,

Een goedemorgen Yves. We mogen voor de gemakkelijkheid misschien Yves zeggen ook al omdat je toch een volksmens bent.
Deze nacht heb ik slecht geslapen want ik zag gans de tijd de afgetakelde lichamen voor mij waarin hun verdwaasde ogen me aanstaarden en om hulp smeekten. Ze sliepen deze nacht rustig en ik ging toch maar af en toe kijken of er niemand in coma was. Neen dus, het zal voor een andere dag zijn....
Zoals je weet zijn er 85 mensen in hongerstaking, in het Latina- Americana-huis zijn ze aan hun  66 dagen en in de aan Ulb 61 dagen.
Iets anders dan mijn povere 11 dagen.
In mijn vorige mails heb ik je uitgelegd waarom deze mensen in hongerstaking zijn gegaan en dat Minister Annemie Turtelboom de wettelijke mogelijkheid heeft om de hongerstakers te regulariseren.
Misschien heb je het te druk gehad om alles te lezen. Ik begrijp dat want het is niet min als je al  je rebelse ministers op een lijn moet krijgen om na een jaar en half  vergaderen, eindelijk akkoord te geraken dat ze willen vergaderen. Ik zou niet in je plaats willen zijn om zo'n troep te moeten leiden (lijden).

Misschien kun je deze middag tussen de soep en de patatten toch even tijd maken om deze samenvatting over de problemen van de hongerstakers te lezen.
Ik geef ze kort weer zodat je niet teveel tijd verliest en het dessert niet moet missen. ( Sorry maar nu komt me het water in mijn mond)
Waarom zijn deze mensen in hongerstaking.
- uit wanhoop. De meeste politici begrijpen dit woord misschien niet meer, maar jij moet dit zeker direct aanvoelen. Wanhoop omdat gans het asiel-migratie en regularisatiebeleid zo'n wanboel is en ontzettend gebaseerd is op willekeur. Lees tussendoor eens de kranten van vandaag en je zal me begrijpen.
- Uit zo'n wanhoop groeien wanhopige daden. Ik vraag niet of iemand dit begrijpt of goedkeurt maar wel, dat mensen die het menen met goed bestuur en met de mensen, daar een oplossing aan geven en zorgen dat ze die wanhoopsdaden niet moeten stellen.
- Ik kan nog uren vertellen over hoe deze mensen hier moeten leven, velen werken en enkelen zelfs officieel zodat ze belastingen en sociale zekerheid betalen om uw begroting wat te helpen in evenwicht te brengen. Dat is toch een goede ingesteld en een bewijs van inburgering dacht ik.

Maar Yves, ik ben zeker dat je al die problemen met je ACW hart wel zult aanvoelen. Misschien heb je het door al je institutionele problemen wat over het hoofd gezien. Misschien zie je ook niet zo direct wettelijke oplossingen want ik heb zo het gevoel dat jou minister Annemie niet altijd alles juist uitlegt. Als de VRT haar dan voorstelt om met mij in debat te gaan zodat de publieke opinie duidelijkheid krijgt, weigert ze het nog ook. Niet moedig he, vind je niet?
Daarom no even enkele wettelijke oplossingen herhalen.
- Regularisatie op basis van art 9.3. bis onder "humanitaire redenen". Dit kan want ze heeft zelf het recht om dit onbeperkt te interpreteren zoals DVZ elke dag ook doet.
- Regularisatie op basis van art 9.ter nl de medische redenen. De minister kan vandaag nog alle rapporten van de dokters hier opvragen en vaststellen dat al de hongerstakers kunnen vallen onder zo'n regularisatie.
- Met wat creativiteit kan er wel wat wettelijks gevonden worden zonder dat men kan beweren dat de minister is gezwicht voor chantage. Bovendien zou dat zwichten niet zo erg zijn als er mensenleven mee kunnen gered worden. Jij weet wel Yves, in de politiek wordt er voor minder gechanteerd.

Is zo'n wettelijke regularisatie ook praktisch en snel mogelijk?
Ja, en de minister heeft dat aangetoond door onlangs de hongerstakers in de Begijnhof kerk te regulariseren.
Ik kan me indenken dat ze niets onwettellijks deed. Je voelt al met je ellebogen aan Yves dat er hier een grote onrechtvaardigheid gebeurt en dit een geval van willekeur is. Misschien wil ons Annemie zich wat profileren op de kap van menselijk leed en wil ze zo solliciteren voor een plaats op de lijst van Jean Marie. Dat eerste kan jij als chef van de ploeg toch niet toestaan.

Zoals gezegd wil ik het kort houden en niet veel van je tijd in beslag nemen, want er wachten je nog veel belangrijke problemen. Ook valkuilen en schietgeweren wachten je op want in alle vriendschap wil ik zeggen dat er zijn die onder je duiven willen schieten. Zo van buitenaf zie je dat beter als dan dat je er tussenin zit.

Yves, je zou zo eens naar hier moeten komen, incognito natuurlijk zoals Joël soms doet. Je begrijpt alles onmiddellijk beter en je gaat zien dat je bestuur er veel menselijker op wordt. Ik ben mee in hongerstaking om één te zijn met de mensen hun lijden en om ze te steunen en om tijd te hebben om contacten te leggen en brieven te schrijven zoals de deze. Je moet ook eens meedoen, het is een enorme ervaring.
Je moet het niet voortvertellen, maar als je zo de problemen van de mensen, en zeker van de minstbedeelden en verstotenen van deze maatschappij kent en er iets aan doet krijg je veel waardering van de bevolking. Dat is ook toch iets waard en het gaat nog electoraal lonen ook zodat je jouw 800.000 stemmen kunt behouden.

Nog een laatste suggestie en vraag Yves, want ik wordt moe en moet wat gaan rusten en gaan kijken bij de hongerstakers of er weer niemand bloed overgeeft of hartritmestoornissen krijgt want dan moet ik hen overtuigen om naar het hospitaal te gaan. Ja, ja Yves, daar kijk je van op hé. Je moet niet alles geloven wat Annemie en anderen vertellen. Wij zijn geen criminelen maar mensen die hun verantwoordelijkheid opnemen. Dat laatste kan niet altijd gezegd worden van alle politici, dat weet je wel.

Zo dan, laat zien dat je de patron van de regering bent, streng maar rechtvaardig. Ook Onze Lieve Heer ging er soms met de zweep door en dat is toch een voorbeeld voor een Christen democraat denk ik zo. Ook Gandhi was zo'n voorbeeld en dat was ook een hongerstaker.

Yves, wil je na het eten a.u.b. direct bellen naar Annemie om haar te zeggen dat ze onmiddellijk, en dat is dan letterlijk te nemen, een regeling moet treffen hebben voor een verblijfsvergunning voor de hongerstakers. Je kan de hongerstakers toch niet langer laten lijden en ze ieder ogenblik laten sterven. Vraag het aub aan de dokters die zullen je het bevestigen hoe erg de toestand is.

Ik weet het , Annemie wil de geschiedenis ingaan dat ze de hongerstakingen heeft uitgebannen. Een dwaze illusie als je niets doet om het probleem van de mensen zonder papieren structureel op te lossen.
Misschien wil ze nog een  tijdje wachten tot er een circulaire komt en neemt ze er een dode bij. Dat zou toch wraakroepend zijn en dat zou bovendien enkel een oplossing zijn voor het algemeen probleem, misschien, maar dat niet voor de hongerstakers. Bovendien is elke dag wachten er een te veel.

Bedankt Yves dat je hebt willen luisteren. Ik ben zeker dat jij, moest je me antwoorden, het niet zou doen zoals zovele politici met " Pol, ik begrijp je, ergens heb je gelijk wat de grond van de zaak betreft en mijn hart is bij de mensen".
Een man met een karakter, zeker een ACW mandataris als jij, zal zorgen dat de problemen opgelost worden; goed bestuur is je leuze en ik ben zeker voor jouw ook een menselijk bestuur.

Verder nog smakelijk eten gewenst en als je kunt zorgen voor een einde aan het leed van de mensen dan zal God het je lonen. Voor een Christen kun je daar meer op vertrouwen dan op de mensen, dat weet je wel.

Vriendelijke groeten en nog eens bedankt.
Pol Van Camp

PS:
Sorry als er wat fouten instaan maar ik ben moe en mijn concentratie laat het afweten.

---

NOODKREET
aan diegenen die in België verantwoordelijkheid dragen.

9-9-2008

Eerste hongerstaker in coma
Hongerstakers in Elsene al aan hun 64 ste dag. Geen woorden meer om de toestand te omschrijven..
Turtelboom blijft om electorale redenen koppig op haar standpunt

Dagelijks heb ik iedereen geïnformeerd over de toestand van de hongerstakers.
Ik gaf de oorzaken aan waarom deze mensen in hongerstaking gingen.
Ik vertelde dat men hongerstakers  niet moet criminaliseren omdat het mensen zijn die met een legaal actiemiddel hun gerechtvaardigde eis voor een verblijfs- en werkvergunning willen kracht bijzetten.
Ik zie dat deze mensen ingeburgerd zijn en hier werken.
Ik gaf aan dat de minister die eis binnen de wet kan inwilligen maar dit uit electorale redenen niet doet.
Blijkbaar wil mevrouw de minister de geschiedenis ingaan als de Belgische mevrouw Tacher.
Dit is haar triestige keuze maar in dit geval wel een onmenselijke keuze.

Aan U,  die in België verantwoordelijkheid dragen smeek ik om publiek stelling te nemen in deze dramatische zaak.
De minister mag geen uur langer wachten om een oplossing te bieden aan dit menselijk lijden. Nu reeds zullen de hongerstakers voor de rest van hun leven de gevolgen hiervan dragen.
Een reden genoeg om onmiddellijk om medische redenen een verblijfsvergunning af te leveren. Dit is volkomen legaal.

Alleen druk van verenigingen en invloedrijke mensen kan dit bewerkstelligen. Ik begrijp dat iedereen honderd en meer excuses kan vinden om niets te doen en zijn kop om te draaien. Dit is nochtans een noodgeval, aub doe het onmiddellijk

Bedankt op voorhand voor uw steun.
Vriendelijke groeten

Pol Van Camp
hongerstaker uit solidariteit

---

8-9-2008
Open brief aan minister Annemie Turtelboom

Mevrouw de minister,

Waarom? De hongerstakers stellen zich verschillende keren de vraag: waarom?
Hun toestand is na 63 (!) dagen angstaanjagend.

We kunnen niet elke dag superlatieven gebruiken voor hun toestand , maar toch.
Als je dag en nacht bij hen bent zie je hen dagelijks meer en meer aftakelen. Er zijn geen woorden voor. Alleen de dokters en zij die hen komen bezoeken kijken er met afschuw naar. Deze mensen bekijken is angstaanjagend omdat volgens de dokters er elk ogenblik iets kan gebeuren.

U mevrouw de minister, en de meeste politici, wensen niet te komen, wensen dit niet te zien. U wil afgesloten zijn van alle menselijk leed omdat u misschien anders toch iets menselijks zou tonen. Het is bedroevend en even angstaanjagend voor de democratie.
Terwijl u in Kiev ging vergaderen over migratie weigerde u hier in België de moed op te brengen om uw job te doen en een regeling te treffen voor de mensen zonder papieren en de hongerstakers in het bijzonder.

Ondertussen stellen de hongerstakers u enkele vragen:

- Waarom bent u zo onrechtvaardig om aan de ene groep hongerstakers een verblijfsvergunning te geven en aan de anderen niet?

- Waarom regulariseert u elke maand enkele honderden op basis  van "humanitaire reden" die niet gespecificeerd zijn in de wet en waarvoor u een onbeperkt interpretatierecht hebt en waarom weigert u ons te regulariseren?
U zelf, en ook de andere regeringspartijen vonden het regularisatiebeleid ten andere willekeurig en daarom hebben de regeringspartijen criteria opgenomen in het regeerakkoord.

 - Waarom pleit u zo voor economische migratie voor jobs die niet ingevuld geraken, terwijl wij hier reeds geruime tijd leven en werken, we ingeburgerd zijn en diploma's en ervaring hebben waarmee we hier onmiddellijk officieel aan het werk kunnen?

- Waarom wil u ons niet regulariseren terwijl er in het regeerakkoord, getekend door alle partijen, criteria staan waaraan wij voldoen?

- Waarom verafschuwt u ons zo dat u ons niet alleen laat lijden maar misschien laat sterven en in het beste geval zult opzadelen met ernstige letsels voor de rest van ons leven.? Zijn we geen gewone mensen zoals u en iedereen?

- Waarom hebben we niet het recht om te vluchten als we geen menswaardig leven hebben of mogen we een menswaardig leven alleen maar gaan zoeken in onze arme buurlanden en niet in het rijke Westen?
- Waarom bent u als liberaal van "open" VLD niet voor een open wereld met vrij verkeer van mensen terwijl u wel voor vrij verkeer van goederen en geld bent?
 
U hebt daarop geen antwoord, en daarom durft u ook niet in debat gaan voor de VRT. U kunt toch moeilijk verklaren dat het inderdaad allemaal onrechtvaardig is of er u zoals steeds vanaf maken met uw slogans: "ik praat niet met hongerstakers" of "ik laat me niet chanteren" of andere onzin.
Mensen met verantwoordelijkheidszin en politieke moed steken hun nek uit en lossen de problemen op, zeker als ze zo dramatisch zijn als nu bij de hongerstakers.
Reeds verschillende malen hebt u de sympathisanten en begeleiders van de hongerstakers gecriminaliseerd. Nu mag je hen bedanken want ze redden uw vel. Het zijn wij die onze verantwoordelijkheid opnemen en hongerstakers overtuigen om naar het hospitaal te gaan eens er gevaar is voor overlijden. Daardoor verlengen we deze ellendige actie maar daardoor is het gevaar wel niet geweken, spreek er maar eens over met de dokters, of zijn dat ook criminelen omdat ze de hongerstakers bijstand verlenen?

Mevrouw de minister, we smeken u op onze knieën, geef deze mensen onmiddellijk een verblijfsvergunning, ze hebben al genoeg afgezien. Dit zou geen teken van zwakte zijn maar van grootheid. De mensen in hongerstaking willen u niet chanteren maar vragen alleen om hier te mogen leven en werken met respect voor onze wetten.
Had de regering haar werk gedaan dan zouden er waarschijnlijk nu en in de toekomst geen hongerstakingen meer zijn geweest. Denk a.u.b. daar even op na.

Met dank daarvoor.
Achtingsvolle groeten

Pol Van Camp
Belg, mee in hongerstaking
om hun gerechtvaardigde eisen kracht bij te zetten.

---

Persmededeling
5-8-2008

Open brief aan de Parlementsleden en partijvoorzitters

Dokters verklaren dat vanaf nu het risico op overlijden van een hongerstaker zeer groot is.
Parlementsleden en partijvoorzitters dragen mee een verantwoordelijkheid.

De hongerstakers in Elsene zijn nu over een bepaalde limiet. Deze in het Latijns-Amerikaans huis zijn aan hun 60 ste dag en deze in het gebouw van de ULB in hun 55 ste dag.
Sommige hongerstakers zijn volledig afgetakeld.  Er zijn er die meer dan 30 kg hebben verloren, die hartritmestoornissen hebben, die hun bloeddruk blijft stijgen en die plots weer abnormaal gewicht verliezen of bloed overgeven. Elke dag worden er nu afgevoerd naar het hospitaal, maar komen dan vastberaden terug. Ze zullen onder geen enkel beding stoppen voor ze eenzelfde oplossing hebben gekregen als de hongerstakers van de Begijnhofkerk. Een gerechtvaardigde eis.

Dit zijn zo maar geen woorden om indruk te maken maar het is de werkelijkheid. Iedereen kan zelf komen kijken of contact opnemen met de dokters
In een artikel in De Standaard vragen zes leden van de Raad van Bestuur van de ULB die de toestand bij hen op de voet volgen, de politieke verantwoordelijken om hun verantwoordelijkheid op te nemen. "Het is tijd dat ze beseffen dat zij de enigen zijn die de loop van de dingen kunnen veranderen. Het gebrek aan politieke moed van onze overheid is bedroevend" aldus de leden van de raad van bestuur ULB.
 
In datzelfde artikel verklaren dokters en hulpverleners dat de toestand niet alleen zorgwekkend is maar angstaanjagend. Natuurlijk kan de minister dat niet weten want ze weigert elk contact met de hongerstakers of hun begeleiders. Ze weigert zelfs een debat op de TV.
Ze durft blijkbaar geen debat aangaan omdat ze geen enkel argument heeft om haar te verdedigen. Het is de hoogste tijd dat er een debat, met wie ook, kan komen in de media. Alleen op die manier kan de publieke opinie een juist oordeel vellen. Ook hier weer liever vandaag dan morgen want dan is het misschien te laat.

De minister kan binnen de wettelijkheid de hongerstakers onmiddellijk een verblijfsvergunning geven; ze doet dat alleen niet omwille van electorale berekeningen. Dat ze a.u.b. ook niet komt vertellen dat ze onder chantage niets wil regelen. Politici doen niets anders dan mekaar chanteren.
De regering heeft al meer dan een jaar tijd gehad om een duidelijk beleid te voeren. Juist omwille van vele beloften en een regeerakkoord dat niet wordt uitgevoerd, gaan asielzoekers uit wanhoop in hongerstaking voor het verkrijgen van een nieuw menselijk leven.
Het is bovendien onrechtvaardig en niet te verantwoorden dat de ene groep hongerstakers wel een verblijfsvergunning krijgt en de anderen niet. De regering en de minister in het bijzonder dragen daarom een verpletterende verantwoordelijkheid bij een overlijden van een van de hongerstakers.

De regering en de minister zijn de hoofdverantwoordelijken; daarnaast hebben ook jullie, parlementsleden en partijvoorzitters, zeker deze van de meerderheidspartijen, een medeverantwoordelijkheid.
Parlementsleden hebben de democratische taak van controle op de regering en op elke minister afzonderlijk. Zij kunnen, en moeten, de ministers ter verantwoording roepen en, zoals bij deze, ingeval van wanbeleid de nodige maatregelen treffen. Het zou al te gemakkelijk zijn alle schuld gewoon op de regering af te wentelen.
De hongerstakers rekenen tenminste op uw zin voor verantwoordelijkheid en gevoel voor rechtvaardigheid en hopen dat er niet volgende week, maar onmiddellijk, een oplossing komt. Elke dag kan nu een dag te laat zijn.

Bedankt voor uw inspanningen.

Pol Van Camp
mede hongerstaker uit solidariteit
0495-80.31.67

---

Persmededeling
04-8-2008

Een oplossing voor de hongerstakers is wettelijk mogelijk maar minister Turtelboom weigert die om electorale redenen.

Hongerstakers morgen aan hun 60 ste dag.

In Elsene, verspreid over twee gebouwen, zijn er een 85 tal asielzoekers in hongerstaking. De ene groep is vandaag aan haar 59 ste dag en de ander vijf dagen minder. Op beide plaatsen is de toestand kritiek en kan er elke dag een dode vallen. In elk geval zullen deze mensen nu reeds meer dan waarschijnlijk blijvende letsels oplopen.
Door de onverantwoorde houding van de regering, in het bijzonder van minister Annemie Turtelboom, moeten de hongerstakers in Elsene nog steeds wachten op een oplossing. Uit eigenbelang en electorale berekening weigert ze elke toegeving. Zij alleen is daarom verantwoordelijk voor hetgeen er zal gebeuren.
Het enige tot wat de minister in staat blijkt te zijn is de schuld bij anderen leggen en uitleggen waarom ze niets doet. Ze vergeet dat ze daarvoor niet verkozen en betaald is.

Kan ze de hongerstakers regulariseren?
Ja, driemaal ja.

1. Ze heeft dit reeds aangetoond bij de hongerstakers in de Begijnhofkerk
2. Bijna alle hongerstakers vallen onder de criteria die voorzien zijn in het regeerakkoord.
3. Maandelijks worden vele andere mensen zonder papieren geregulariseerd om niet omschreven humanitaire redenen zoals voorzien in 9. bis. Ook deze hongerstakers kunnen daar evengoed onder vallen als al die anderen.

Er is dus geen enkele reden om de hongerstakers niet ONMIDDELLIJK een verblijfs- en werkvergunning toe te kennen. Het niet doen is willekeur.
De hongerstakers nog een dag langer laten lijden en het risico op overlijden te laten lopen is onverantwoord, wraakroepend en niet menselijk.
We hopen dat minister Turtelboom nog een greintje respect heeft voor mensen die in Belgie een menselijk bestaan zoeken. Van een liberaal zouden we dat wel mogen verwachten.

Pol Van Camp
woordvoerder "recht op migratie"
mede-hongerstaker
0495-80.31.67

---

3-9-2008

Joel Milquet  en Freddy Roosemont zijn geen leugenaars

De reportage van Terzake heeft heel wat stof doen opwaaien. Het heeft in elk geval het voordeel dat het probleem van hongerstakingen boven op de agenda staat. Het nadeel is dat de regering een nieuwe reden heeft om te ruziën. Daardoor komt een oplossing niet dichterbij wat  nochtans dringend nodig is.
Met wat kwade wil zou men uit "Ter zake " kunnen afleiden dat Milquet of haar omgeving  mee de hongerstakingen organiseren en Roosemont de waarheid geweld aan doet.
Ik ben zelf van zeer nabij betrokken geweest bij de meeste hongerstakingen en ben vandaag zelf aan mijn vijfde hongerstaking. ( spijtig )
Alhoewel ik een afkeer heb van hongerstakingen en iedereen het altijd heb afgeraden, kan ik begrijpen dat mensen hun leven op het spel zetten om eindelijk een menswaardig leven te hebben. Daarom heb ik alle hongerstakingen steeds gesteund eens ze waren begonnen. Praktische, morele en geneeskundige hulp is zeer belangrijk voor een goede afloop. Ook dokters, die van nature tegen hongerstakingen zijn, begeleiden de hongerstakers en schrijven richtlijnen uit die de actievoerders moeten volgen tijdens en na een hongerstaking.
De overheid zou gelukkig moeten zijn dat er nog mensen gevonden worden om de hongerstakingen in goede banen te leiden. Anders zouden er al zware incidenten en doden zijn geweest. Het is dus best deze mensen niet te criminaliseren. Tenslotte is een hongerstaking een democratisch en legaal actiemiddel en is het geen misdrijf noch chantage.
Mensen gaan maar over tot deze extreme daden, met zware risico's voor hun gezondheid, als ze geen uitzicht meer hebben op een menswaardig leven. De politici en de minister in het bijzonder dragen hierin een grote verantwoordelijkheid.
Als er dan een politici is zoals mevrouw Milquet die zich bekommert om deze verstotenen, dan is dat prachtig en lovenswaardig. Wat is tenslotte het beste: een politici of minister die zich grondig ter plaatse gaat informeren, begrip opbrengt en nadien met kennis van zaken een beslissing neemt of iemand die weigert met actievoerders te praten en van uit een ivoren toren beslist wat in zijn/haar kraam ( meestal om persoonlijke en electorale redenen) het best past?
Nooit heb ik gezien of gehoord dat Milquet hongerstakingen zou organiseren. Zij had wel altijd oog en oor voor deze mensen en ze kwam ze meestal bezoeken en was bereid mee naar oplossingen te zoeken. Dat is moedig. Ik zie niet in dat zo'n houding moet wijzigen in een hooghartig afwijzen van elk contact, eens je minister bent.
Vele politici en ook de ministers vervreemden steeds meer van de gewone man en leven in een irreele wereld.
Van politici en van een regering mag men verwachten dat ze een duidelijke visie en beleid hebben.
Omdat dit niet het geval is zijn de mensen zonder papieren wanhopig. Ik kan me indenken dat ook functionarissen dikwijls de wanhoop nabij zijn en zich in onmogelijke bochten, moeten wringen 
Dat is bijvoorbeeld de reden waarom het optreden van Freddy Roosemont, directeur van de dienst Vreemdelingenzaken, soms zo dubbelzinnig lijkt.
Leg het maar eens uit aan de pers als je een verblijfsvergunning mag/moet toekennen na een hongerstaking en  dat toch niet moogt meedelen. Dan wordt het zoiets als: "om medische redenen hebben we een tijdelijk verblijf gegeven" of  " er is geen globale regularisatie van de hongerstakers maar we zullen elk dossier individueel en bij voorrang bekijken"
De waarheid wordt zo, door de schuld van de politici, zeer omfloerst en onduidelijk voor de buitenwereld.
Ikzelf heb Roosemont nooit op een leugen betrapt en heb hem ervaren als iemand die correct zijn woord houdt. Daarmee heb ik zeker niet gezegd dat alles prima verloopt op de DVZ, integendeel. Veel is nochtans de schuld van een onduidelijk beleid of het ontbreken van enig beleid. Ook de meeste parlementsleden moeten schuldig pleiten omdat ze hun wetgevende- en controletaak in deze niet naar behoren vervullen.

Tenslotte zou het in deze hele discussie beter gaan over inhoud?
Over het asiel- migratie- en regularisatiebeleid. Over het wegwerken van de willekeur bij de regularisaties in het algemeen en bij hongerstakingen in het bijzonder. Over diezelfde willekeur bij het opsluiten en uitwijzen van mensen zonder papieren.
Zelfs de huidige regering vindt de bestaande regelingen slecht want ze maakte een nieuw akkoord over asiel, migratie en regularisatie. Ze is alleen niet in staat om het uit te voeren.
De mensen zonder papieren zijn daarvan de slachtoffers want velen, ook hongerstakers voldoen aan die criteria.
Bij mijn weten ontstaan de hongerstakingen spontaan, nadat alle andere actiemiddelen gefaald hebben en ze geen gehoor vinden bij de regering. Pas nadien worden ze gesteund en omkaderd.
Duizenden, en we overdrijven niet, staan klaar om in hongerstaking te gaan en stellen het uit omdat mensen zoals ik en pastoor Daniel Alliet vragen om minstens te wachten op een beslissing van de regering.
Ondertussen zijn er een honderdtal Afganen en Irakezen in hongerstaking omdat de overheid vindt dat ze geen bescherming nodig hebben omdat er in hun regio niet genoeg doden per km² zijn…
In Elsene zijn er tientallen hongerstakers al bijna 58 dagen in hongerstaking. Ze vragen alleen dezelfde regeling als de hongerstakers in de Begijnhofkerk. De minister blijft dit halsstarrig weigeren alhoewel ze zo'n regularisatie binnen het wettelijk kader van humanitaire redenen kan doen. ( anders zou haar regeling voor de Begijnhofkerk onwettig zijn )
Sommige hongerstakers  zijn in kritieke toestand.
Laat ons hopen dat er dringend een duidelijk beleid komt en de minister haar hardvochtige, onbegrijpelijke en onrechtvaardige houding wijzigt en onmiddellijk zorgt dat er een einde komt aan het lijden van deze mensen.

Pol Van Camp
Medehongerstaker
0495-80.31.67

---

2-9-2008

Langste hongerstaking ooit van mensen zonder papieren.
Toestand kritiek.

De hongerstakers in Elsene zijn aan hun 57 ste dag toe. Het is bij ons weten de langste hongerstaking ooit van mensen zonder papieren in België.
Zoals met elke hongerstaking takelen de mensen elke dag af en is het zelfs door de dokters niet te bepalen wanneer er iemand in coma komt of zal overlijden.
De minister en anderen proberen de hongerstakers en diegenen die hen steunen te criminaliseren.
Ze proberen de aandacht af te leiden van de redenen waarom deze mensen tot die wanhoopsdaad overgaan in plaats van oplossingen aan te beiden zodat hongerstakingen niet nodig zijn. Zij spelen hoog spel en zijn dan ook verantwoordelijk voor de gevolgen.
Minister Turtelboom wil aan deze hongerstakers geen verblijfs- en werkvergunning geven. Deze actievoerders vragen nochtans enkel datgene wat de minister als verantwoord toestond aan de hongerstakers van de Begijnhofkerk.
Toen werd na een hongerstaking van 55 dagen wel een verblijfs- en werkvergunning gegeven.
Omwille van die willekeur en onrechtvaardige behandeling van de mensen zonder papieren ben ik mee in hongerstaking gegaan. Het gaat om een zeer ernstige zaak, mensen die willen leven en werken in menswaardige omstandigheden.
Ik zal daarom bij hen blijven om hen bij te staan in deze moeilijke dagen.
Wat de minister ook moge verklaren, deze  hongerstakers zullen nooit stoppen zonder  dat hun rechtvaardige eis is ingewilligd. Dit is geen chantage want ze hebben geen andere keuze voor een menswaardig leven. Ik hoop dat ook anderen hen zullen steunen en dat ook hun verhaal in de media kan komen.

Pol Van Camp
0495.803167

---

Persmededeling
zondag 31-8-2008

Turtelboom wacht en kijkt blijkbaar hoever ze kan gaan voor er een dode valt.
Leuvenaar Pol Van Camp beslist om opnieuw mee in hongerstaking te gaan.

De asielzoekers in het Latijns-Amerikaans huis in Elsene zullen morgen maandag hun 56 dag hongerstaking ingaan. Ze zijn deze actie begonnen op 7 juli 2008. Hun hongerstaking zal dan de langste zijn die asielzoekers in België hebben gehouden. ( Deze van verleden maand in de Begijnhof kerk was 55 dagen ) Het is een zeer triestig record.
Blijkbaar wil minister Annemie Turtelboom de grenzen aftasten hoever ze kan gaan voor een dode valt, om nog niet te spreken van hen die levenslange letsels zullen hebben.
De houding van de minister is onverantwoord waardoor ze in feite onbekwaam is om de functie van minister nog langer uit te oefenen.
We klagen dit aan en roepen de parlementsleden op om dringend op te treden.  

Te dikwijls verlegt men de discussie van de oorzaken van een hongerstaking naar de vraag of dit actiemiddel verantwoord is.
Dit actiemiddel is democratisch en legaal, het is geen misdrijf en geen chantage zoals prof. Frank Verbruggen (strafrecht, Kuleuven) onlangs nog stelde in een krantenartikel.
Vele hongerstakers zijn hun land gevlucht omwille van onmenselijke omstandigheden. Ze vragen asiel, subsidiaire bescherming of een regularisatie en dat wordt hun geweigerd. Zeer dikwijls is de weigering ongegrond, willekeurig en onbegrijpelijk. Denk maar aan de Afghanen waar men hun bescherming en verblijfsvergunning afhankelijk stelt van het aantal doden per km² in hun regio. Vele van deze mensen blijven nadien jaren in België. Ze worden als "illegalen" bestempeld ondanks het feit dat hun aanvraag tot regularisatie is  ingediend of hun beroep voor de raad van state nog lopende is. Velen zijn hier 4 ,5, 6 of meer jaren geduld met een oranje kaart, ontvangen ocmw en krijgen geen toelating om officieel te werken. De anderen moeten illegaal trachten te overleven door te werken in het zwarte circuit waar uitbuiting schering en inslag is. Na al die jaren worden ze nog steeds niet geregulariseerd. Vele anderen in dezelfde situatie worden wel geregulariseerd ( honderden per jaar ) op basis van "humanitaire redenen" waarvoor geen criteria bestaan. De regering raakt het nog steeds niet eens welke die criteria wel moeten zijn en ondertussen heeft de minister ( in de praktijk dienst vreemdelingenzaken ) een onbeperkt interpretatierecht over die "humanitaire redenen"
Omwille van al deze willekeurige toestanden en van al de beloften die de politici al hebben gedaan en waar niets van in huis komt, geraken de mensen zonder papieren ( en ook de Belgen) gefrustreerd en wanhopig. Zij zo erg dat velen in hongerstaking willen gaan voor "papieren" om toch maar een menselijk leven te kunnen aanvatten.
Dan moeten ze tot hun spijt vaststellen dat ook bij het geven van oplossingen voor hongerstakers de minister en de regering willekeurig handelen.
Sommige hongerstakers krijgen niets, sommigen een oranje kaart ( uitstel om het grondgebied te verlaten) voor 3 maanden en anderen voor 6 maanden. Weer andere hongerstakers kregen een echte verblijfsvergunning ( witte kaart ) voor 1 jaar en anderen subsidiaire bescherming.
De 161 hongerstakers in de Begijnhofkerk kregen een witte kaart voor 9 maanden en een arbeidsvergunning C.

Na het lezen van dit alles hopen we dat de publieke opinie begrijpt waarom mensen in hongerstaking gaan en volhouden tot ze een verblijfs- en werkvergunning ontvangen.
Er is nochtans hoop voor de hongerstakers.(!)  Onlangs verklaarde Freddy Roosemont, directeur-generaal van de dienst Vreemdelingenzaken dat we dat verschil in behandeling van de hongerstakers moesten begrijpen.
Zij die 55 dagen hongerstaken en reeds verder afgetakeld zijn ( zoals in de Begijnhofkerk) zullen een andere ( betere) regeling ontvangen dan de anderen.
Wel mijnheer Roosemont en mevrouw de Minister, de hongerstakers in Elsene zijn nu op dat punt gekomen.
We hopen dat U ze ONMIDDELLIJK dezelfde oplossing zult geven als de hongerstakers van de Begijnhofkerk.
We hopen dat u niet verder de grenzen aftast tot waar u halsstarrig kunt weigeren om iets te doen vooraleer er een dode valt. Verschillende mensen zijn er heel erg aan toe en reeds verschillende keren opgenomen in het hospitaal. We verwachten het ergste. Laat dit a.u.b. niet gebeuren en neem uw verantwoordelijkheid op.
Als de hongerstakers morgen maandag niet dezelfde regeling hebben als deze van de Begijnhofkerk, voel ik me verplicht om opnieuw mee in hongerstaking te gaan, in solidariteit met deze mensen en tegen het wraakroepend willekeurig en onrechtvaardig beleid van deze minister en van de ganse regering die dit toelaat. 

Zorg er ook voor Mevrouw de minister dat er geen hongerstakingen meer moeten komen door een degelijk en rechtvaardig asiel- migratie- en regularisatiebeleid te voeren. Niet vergeten dat er op dit ogenblik nog hongerstakingen bezig zijn in het Amerikaans-Latijns huis en de ULB te Elsene en een honderdtal in een groot complex te Sint Joost Ten Node.

Pol Van Camp
woorvoeder ROM- recht op migratie
www-r-o-m.be 0495-803167